Vakantie…maar niet in je hoofd…

Het is vakantie. Complete rust. Geen school, geen werk, geen clubjes en geen vergaderingen. Heerlijk! Toch ervaren sommige werkende vrouwen deze rust als onrust. Want het hele jaar rennen ze maar door en is er geen tijd om stil te staan bij hoe ze (over) leven. Totdat het vakantie wordt, want dan is er volop tijd.

Vind ik mijn baan nog wel zo uitdagend als in het begin? Wil ik nog wel voor mijn micro-managende leidinggevende werken? Ben ik wel een goede moeder als ik mijn kinderen 3 dagen in de week naar de bso laat gaan, omdat ik zo nodig wil werken?

Jongleren met werk, gezin en jezelf en geen bal laten vallen

Werken en een gezin kan best hectisch zijn. Maar de meeste moeders worden er, net als ik zelf, niet leuker op als ze full time thuis gaan zitten. Je bent hoog opgeleid en wilt graag je eigen geld verdienen. Dat geeft een gevoel van vrijheid en onafhankelijkheid. Aan de andere kant geeft het dus stress. Want werken betekent de kinderen afzetten op school of op de vso, in ieder geval een paar keer per week. Vervolgens zo snel mogelijk, misschien wel door de file, naar je werk. Je probeert daar ook weer alle ballen hoog te houden om je vervolgens, misschien wel weer door de file, naar de bso te haasten om voor sluitingstijd je kinderen op te halen. Dan nog eten, douchen, kinderen naar bed. Je ploft vermoeid op de bank neer, je gaat vermoeid naar een vergadering, sport of doet nog snel iets in het huishouden. Sommige moeders gaan zelfs nog werken.  Of je maakt nog wat werk af dat toch is blijven liggen en dat volgens jou vandaag echt af moet.

Maar werken geeft zoals gezegd ook een gevoel van vrijheid en onafhankelijk en misschien ook wel een beetje rust. Tenslotte ervaar ik een dag werken als minder vermoeiend dan een hele dag met mijn twee lieve meiden thuis.

Dus werken opgeven is geen optie, maar op deze manier wil je het ook niet meer. Tijd dus voor verandering. Maar ja, je werkt al jaren bij deze werkgever en het verdient ook best goed. Daarnaast heb je een vast contract en het is dicht bij huis. En de kinderen zijn nu nog klein, mijn tijd komt nog wel. Maar…je bent niet gelukkig.

Waar wacht je op?

Als je bovenstaande voorbeelden leest dan heb je allerlei excuses voor jezelf bedacht waarmee je naar jezelf toe kunt verantwoorden waarom je niet in actie komt. Als je voor jezelf zou kiezen dan zijn alle genoemde factoren niet belangrijk. Dan ga je kijken naar oplossingen en zorg je dat je je doel bereikt. Wie weet wat er mogelijk is als je zou denken aan hoe het zou kunnen zijn en dan in actie komt om het werkelijkheid te laten worden.

Als je in je hoofd blijft zitten kom je niet in actie. Dan blijf je voor jezelf redenen bedenken waarom iets niet kan. En dan blijft alles zoals het is. Terwijl als je vanuit je hart zou kiezen, je allerlei mogelijkheden gaat zien. Wat wil jij? Misschien lukt het niet in één keer, maar je komt wel verder.

Dus, stop met denken en luister naar wat jij wilt. En dan…kom na een welverdiende vakantie in ACTIE!

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *